Wędrując pomiędzy światami...

Ostatni śnieg topnieje –

Cynamonowy herbatnik

Unosi się

Na powierzchni kawy

Przez chwilę

Centrum Amsterdamu –

Poprzez wielojęzyczny gwar

Dźwięk didgeridoo

Kolejna wiosna –

Plakat o zaginionym

Dwudziestoletnim mężczyźnie

Ciągle

W tym samym miejscu

Na portalu ezoterycznym „Wróżby Online” zostały opublikowane „Wiosenne przepowiednie Tarota” mojego autorstwa.

Polecam i zapraszam.

Od okna do okna

Coraz szybciej na miękkich łapkach –

Marcowa śnieżyca

Podkreślam zdania w książce –

Nadaję sprawom

Ważność

Pusty bieg Księżyca –

W środku lasu

Tory kolejowe

Prowadzące

Donikąd

Wczesny ranek –

W szumie ptasich skrzydeł

Uniesiona

Moja modlitwa

Bez słów

To

czymkolwiek by na daną chwilę

było lub nie było

napisało się,

choć równie dobrze mogło

utkać się w gobelinie,

namalować się w obrazie,

uchwycić się w fotografii.

Dowolność środków niewyczerpana

i odsyłająca tego, kto akurat

trzymał w ręku długopis lub aparat

na margines wydarzeń.

A więc tym razem akurat napisało się.

Wychynęło

z najgłębszej, podświadomej pamięci

zupełnie nieznanych prapraprzodków

i zażądało dla siebie wyrazu,

omijając bez najmniejszego wzruszenia fakt, że

ten, przez którego postanowiło zaistnieć

bierze właśnie prysznic,

jest na randce,

robi jajecznicę i wolałby jej nie przypalić,

śpi snem sprawiedliwego,

kocha się z kimś o kim śnił podczas

bezsennych nocy.

Cóż to wszystko znaczy wobec

tętniących skroni,

ucisku w gardle,

skamieniałego splotu słonecznego,

nie mających zamiaru ustąpić dopóty,

dopóki wciąż nie przejawione

nie znajdzie dla siebie

upragnionego wyrazu,

idealnie trafiającego w sedno,

czymkolwiek by ono na daną chwilę nie było.

Te i inne objawy

tak dobitnie zaświadczające o człowieczeństwie

muszą zostać teraz przekroczone,

chociaż nikt tutaj nikomu

nie obiecuje nic w zamian.

No, może poza chwilą ulgi,

ale ta nie jest przecież wcale nagrodą

lecz raczej kropką nad „i”

w dziele, które nie ma końca

lub które raczej przetrwa tyle,

ile przetrwa ludzkość;

w dziele w którym wszystkie nazwiska

odbiją się jednakowym echem.

Przedwieczny lodowiec –

Pod lśniącą powierzchnią

Śmiertelne pułapki

***

Błękitny lodowiec –

W szczelinach czasu

Uwięzione powietrze

***

Ultranowoczesna stacja badawcza

Na lodowcu –

Punkcik w bezkresie